More reviews of the FERETRO CD were published!
Here are some of it.
I have distributed/ traded 3/4 of the copies I had in stock, so I can say the distribution is quite good.
FATAL UNDERGROUND Zine
Arbeitswütig scheinen die Chilenen nun nicht wirklich zu sein. Obwohl die 2005 zum ersten male in Erscheinung traten, ist das hier nun deren erstes komplettes Album. Zwar gab es in den gut 20 Jahren ihres Bestehens nun auch schon 5 Demos, 2 EP`s und nen Split Tape (mit SILURE), aber das reicht ja nun sicherlich nicht, um sich auch international mal ins Gedächtnis der Metalmeute zu rufen. Wie man es bereits von hunderten anderen Bands her kennt, geht es hier - bevor es loskracht - erst mal mit ne ruhigen Introeinleitung los. Recht schnell und mit nem durchaus rohem Charakter versehen, ziehen die hier voll ihr Ding in Sachen old-school-Death-Metal durch. Allerdings sollte man sich hier aber nicht auf die Suche nach irgendwelchen neuen Klängen oder einer gewissen Form der Eigenständigkeit machen, denn so, wie die ihre 9 Songs kredenzen, hat man es doch schon zu Hauf gehört. Das hier Bands wie „Asphyx“ , „Pestilence“, „Obituary“ oder auch „Morgoth“ ne ganz große Vorbildfunktion gehabt haben, ist tatsächlich bei jedem einzelnen Stück mehr als deutlich zu erkennen. Und das sowohl beim gesamten Songaufbau, genauso wie beim Gesang. Obwohl man sich hier nun durchaus recht hart Death Metal mäßig präsentiert, tauchen aber auch mal ein paar vereinzelte Thrash-Riffs, aber auch verhältnismäßig viele düstere Doom Passagen mit auf, welche fast durchweg von einem eher etwas gleichmäßigen Double-Bass-Rhythmus begleitet werden. Dass man die eher schwergängigeren, schleppenderen Rhythmen richtig gut beherrscht, macht man mit dem Rausschmeißersong noch einmal mehr als deutlich. Obwohl die nun nicht wirklich was Neues oder gar Außergewöhnliches im Angebot haben, vergeht die Zeit hier dennoch irgendwie im Fluge. Irgendwelche großartigen Momente, wo man eventuell mal gähnen müsste, sind hier nicht wirklich vorzufinden. Durchaus kann man sich die Scheibe auch nen zweites Mal reinziehen, auch wenn es einen dann sicherlich immer noch nicht gelingen wird, sich dafür komplett zu begeistern, geschweige denn, dass es einen wirklich voll weghaut. Wer halt mal wieder wirklich Lust und Laune auf typischen old school Death Metal hat, der kann sich die auf 300 Stück limitierte CD (mit 8-seitigem booklet), getrost mal in seinen Player schieben. (LEO)
TIME FOR METAL Webzine
Feretro stammen aus Chile und obwohl dort sicherlich auch eine gute extreme Szene herrscht, schaffen es viele Bands nicht, ihre Veröffentlichungen auch in Europa zu platzieren. Gerade aus Santiago kommen so einige Krawallkapellen. Zum Glück gibt es ja so kleine Undergroundlabels, die es möglich machen, dass auch wir Notiz von solchen Bands nehmen. Nihilistic Holocaust ist solch ein Label. Der gute Gabriel haut seit Jahren immer wieder coole Undergroundperlen auf den Markt. Meinen Respekt hat er sich dafür definitiv verdient. Die vier Burschen stammen nicht aus Santiago, sondern aus Huepil und sind seit 2005 am Start. Nach fünf Demos, zwei EPs und einer Split mit Silure (Frankreich) kommt nun endlich das Debütalbum heraus.
Los geht es mit einem old schooligen Intro (Twilight Of Light), so wie man es aus den Neunzigern kennt. Ein wenig bedrohlich, ein wenig schaurig und ein wenig romantisch.
Und es bleibt old schoolig. Death Metal der alten Schule, welcher ziemlich geil produziert ist, kommt aus den Boxen gekrochen. Hätte ich so nicht erwartet. Da unterlag ich mal wieder einem Irrtum. Gerade die im Midtempo drückenden Groover sind ziemlich geil, wenn auch nicht neu. Der Opener macht mal so richtig Spaß, denn neben diesem Groover gibt es eben Uptempoparts der alten Schule mit entsprechenden Uftata-Momenten. Sehr geil. Dann wird man sogar ein wenig doomig, bleibt aber immer aggressiv. Die Vocals sind schön tief und fiese Screams gesellen sich dazu. Yepp, ziemlich fettes Teil. Wie schon erwähnt. Das hat man sicherlich schon einmal gehört, aber die Kombination macht es ja aus, und Towards Perishment, so der Name des Openers, ist einfach nur ein geiler Old-School-Death-Metal-Song.
The Ancient Horror legt dann ziemlich doomig los und das langsame Tempo, in Verbindung mit den tiefen Growls und der schaurigen Melodie, hat absolut was. Es erfolgt ein Break und man geht wieder in die Death-Metal-Schiene. Uptempo und dann in einen drückenden Midtempo-Part, der so ziemlich an die Band Death erinnert, aber am Ende mit Tremolo-Riffing gut verändert wird. Ein drückender Groove erfolgt und zwingt den Zuhörer zum Bangen. Nun klingen sie ein wenig wie Bolt Thrower. Man kann hören, dass sie Fans der eigenen Musik sind und ihren Vorbildern Tribut zollen. Der geile doomige Part (Grüße gehen in Richtung Asphyx raus) darf auch noch einmal ran und das ist auch gut so. Langsam und entschlossen schreitet man vorwärts. Diese tragische Melodie kommt absolut gut. Wieder ein leckerer Song der Chilenen.
Wenn man etwas bemängeln möchte, ist es eben, dass man sehr viele Erinnerung bei dem Zuhörer weckt. Vieles klingt eben wie aufgewärmt, so auch das Riffing beim nachfolgenden Song In Agony. Trotzdem baut man immer wieder Tempowechsel mit ein und auch hier holt man den doomigen Schlaghammer heraus und lässt diesen kreisen. Das macht definitiv Spaß und Lust auf mehr, wird aber ganz schön ausgeschlachtet. Aber dann erfolgt natürlich ein Break, die Gitarren spielen vor und es wird kurz geknüppelt. Noch einmal betonen die Gitarren einzeln und es wird langsam gezockt. Erneutes Break, Gitarren wieder vorweg und wieder Attacke. Dieses melodische Lead sitzt und schockt und wird erst einmal gut ausgenutzt, aber auch der schon beinahe hypnotische Part klingt ziemlich geil. Und so beendet man den Spaß.
Auch The Hour Of Death verarbeitet diese Thematik aus Death Metal und doomigen Klängen. Der doomige Anfang ist ziemlich lang und man bleibt eigentlich die ganze Zeit im gleichen Tempo. Man verarbeitet ein Hauptriff, welches ziemlich gut ist, aber meines Erachtens viel zu lang vorgetragen wird. Nach über drei Minuten setzt der Gesang erst ein und dann wird am Ende auch noch gescreamt. Hm, ist mir dann doch zu lang, der Spaß.
Da gefällt mir das etwas Death-lastige Time To Die wieder wesentlich besser, denn hier stimmt die Mischung wieder aus Riffing und Ballereinheit des Drummers. Überwiegend im old schooligen Death-Metal-Bereich ist man unterwegs, und das steht ihnen sehr gut zu Gesicht. Die im Midtempo präsentierte Passage kommt absolut fett. Dann wieder den Knüppel aus dem Sack holen und das Tempo minimieren. Kann man so machen. Langsame, melodische Einsprengsel und am Ende noch einmal Vollgas geben. Natürlich auf eine altbackene Art und Weise. Diese Wechsel des Tempos erinnern mich persönlich ein wenig an Skeletal Remains. Überwiegend ist Song aber recht fix.
Die Songs ähneln sich alle ein wenig, machen aber dem Zuhörer Spaß, und man spürt quasi die Liebe der Protagonisten zum old schooligen Death Metal.
https://time-for-metal.eu/feretro-the-m ... -of-flesh/
LA HORDE NOIRE Webzine
Quand certains éjaculent leur premier album au bout de deux ou trois années, d’autres prennent au contraire leur temps. Feretro fait partie de la seconde catégorie. Ce n’est ainsi pas moins de 20 ans (!) qui séparent la naissance du groupe chilien de "The Mortuary Destiny Of Flesh", LP que nous n’attendions plus. Feretro, c’est en fait tout le charme de l’underground, avec ces petites démos bricolées de façon rudimentaire baignant dans le jus sonore qui va bien, 100 % retro. 100 % nécro aussi. Imperméables à l’évolution musicale des 20 dernières années et au-delà, les mecs sont restés bloqués à l’époque des premiers Death, Autposy et Sepultura.
Après plusieurs démos donc, EP et autre split (avec Silure), "The Mortuary Destiny Of Flesh" voit enfin la nuit. Celui qui ne connaitrait pas le groupe et poserait une oreille dessus pourrait croire qu’il s’agit d’une obscure relique des années 80. Tout y est, le contenant grumeleux, le contenu fétide mais secoué par de brutales et véloces poussées de pus. Chant d’outre-chiotte à la fois bilieuse et sinistre, guitares baveuses et rythmique primitive exhalent ces relents du bon vieux death des familles, rustre et frénétique avec en sus, cette touche evil et cryptique typiquement sud-américaine.
Les racines thrash font plus qu’affleurer à la surface, témoin les ‘Towards Perishment’, ‘In Agony’ et autre ‘Time To Die’ mais ailleurs, la bestiole se risque à pénétrer la fente d’un doom death préhistorique, comme sur le bien nommé ‘The Hour Of Death’, (quasi) instrumental qui patauge dans les viscères à la vitesse d’un zombie shooté au Valium par boîte de 12. Il y a aussi ‘The Ancient Horror’ dont le tempo parfois ankylosé écarte les lèvres d’une atmosphère viciée et lugubre de films d’horreur de série Z malgré les malsains coups de boutoir qui le laboure. Et que dire de ‘Death’s Cycle’ qui macère pendant plus de huit minutes dans les profondeurs moisies d’un baquet de sang et de bile, sans pourtant remiser au caveau ce goût pour les éruptions spasmodiques en un mélange des genres que Feretro serait inspirer de creuser davantage tant il lui commande les moments les plus jouissifs de l’album.
Old school jusqu’au bout des ongles sales et purulent, "The Mortuary Destiny Of Flesh" fait honneur à un metal de la mort rétrograde, dans la traînée putride de que ce Feretro régurgite depuis toujours. Childeric Thor - 7/10
http://www.lahordenoire-metal.com/chron ... flesh.html
SOIL CHRONICLES Webzine
Si le groupe est actif depuis 2005, ce “The mortuary destiny of flesh” est le premier full length des Chiliens de Feretro : cinq demos entre 2008 et 2018 dont une intitulée “Your soul to death… your flesh for worms” qui donne déjà une idée des influences du quatuor de Huepil, deux EP en 2013 (“Exhumed rite of horrors”) et 2019 (“Deathsolation”), une compilation également en 2019 regroupant quelques unes de leurs demos et un split en 2020 avec Silure.
Un seul album mais on voit que Feretro n’a pas chômé et semble vouloir resté profondément ancré dans l’underground !
En même temps, certaines musiques sont faites pour le rester et le death metal de Feretro l’est assurément ! Rarement on a entendu aussi glauque, aussi malsain et aussi putride !
Instruments accordés très bas, riffs aussi poisseux que des liquides de cadavres en putrefaction, chant caverneux à la limite de l’infrabasse, tempos oscillant entre le très rapide et l’oppressant…
Tout y est pour nous pousser dans nos derniers retranchements et il est clair que Feretro a voulu nous offrir la bande son d’une longue et lente agonie des plus douloureuses.
Feretro a tout du groupe qui fera passer Pungent Stench, Autopsy ou Necrophagia pour des enfants de choeur : ici, tout pue le pus qui dégouline des murs, le sang à demi coagulé, la bile suintant d’une bouche putride. Bref, difficile de ne pas humer quelques puanteurs cadavériques à l’écoute de ce sommet de glauquitude malsaine.
Et, on ne va pas se mentir, toute cette foultitude de laideurs repoussantes additionnées ne peuvent donner que quelque chose de fascinant que n’importe quel fan d’un death metal des plus old school adorateur des films les plus gore ne peut qu’adorer !
Aussi repoussant que fascinant ! 7,5/10
http://www.soilchronicles.fr/chroniques ... inyofflesh
ZWAREMETALEN Webzine
Het Chileense deathmetalgezelschap Feretro timmert al enige tijd aan de weg. Het moment van oprichten ligt ergens in 2005, in de buurt van Los Ángeles, in de Chileense regio Bío-Bío. Na meerdere demo’s, ep’s en een split-release kwam in september het eerste album uit: The Mortuary Destiny Of Flesh. Dat zoiets uit het verre zuiden komt herinnert er ons aan dat ook buiten de grote heavymetalcentra van de wereld de geest van het ondergrondse blijft woeden. Dus ja, Chileens bloed en zwartmetalen riffwerk: wie had dat gedacht terwijl je misschien net je pisco sour (een populaire cocktail uit Zuid-Amerika, maar dan vooral uit Peru en Chili, en precies dáár zit de twist, want beide landen claimen de uitvinding als hun nationale trots en dat leidt al decennia tot een soort culinaire grensoorlog met evenveel pit als de drank zelf) voor de TV pakt?
Zou er ook pit zitten in Feretro? Qua geluid is het album stevig uitgevoerd: een rauwe productie, old-school death- en thrashinvloeden met hier en daar een vleugje doom-zwangere riffing. Denk aan invloeden van onder andere Asphyx, Autopsy en Death. Nummers als The Ancient Horror of Time To Die tonen die klassieke tremolo’s, doomy tussenstukken en old-school attitude. Kortom: Feretro weet waar de mosterd gehaald dient te worden en wat de fans van het genre verwachten.
Maar, en hier komt de kritische noot, ondanks de degelijke uitvoering voegt The Mortuary Destiny Of Flesh weinig wezenlijks toe aan de deathmetalscene. Het album klinkt vertrouwd: de riffs zijn degelijk, de sfeer herkenbaar, maar zelden pakt Feretro echt uit met iets dat het onderscheid maakt. Het geheel voelt meer als een hommage aan death metal dan als een stap vooruit. In een zee van old-school releases merk je dat je na afloop denkt: “Ja mooi, maar waarom moest ik hier weer naar luisteren?” De plaat plonst netjes in het klassieke deathmetal-gat, zonder daar écht uit te springen.
Toch is er wel wat lof op zijn plaats: voor liefhebbers van bulldozer-deathmetal met een gepolijste, brute en nostalgische rand is dit album zeker geen miskoop. Het geluid is goed, de uitvoering degelijk en de productie is bruut. Alles is dus precies zoals het hoort in dit genre. Maar voor wie verwacht dat Feretro met dit debuut iets baanbrekends brengt, zal de teleurstelling wellicht komen: het blijft binnen de lijntjes. En ja, als je dacht dat in chilipepers alleen hitte zit, denk dan opnieuw: in Chileens metal-land zijn ze koel in de mix, maar de hitte in het innovatie-vuur ontbreekt hier grotendeels.
The Mortuary Destiny Of Flesh is daarmee een degelijk old-school deathmetalalbum. Op zich is dat al niet vanzelfsprekend in het verre Chileense achterland. Maar het is ook geen gamechanger. Fans van de klassieke death metal zullen hier hun voldoening uit halen, maar wie op zoek is naar iets fris of vernieuwends binnen het genre zal hier onvoldoende voldoening in vinden. 70/100
https://zwaremetalen.com/albumrecensies ... y-of-flesh
ENCOMIUM Zine (Ukraine):
Feretro is a Chilean death metal band formed in 2005. With five demos, two EPs, and a split under their belt, it was definitely time for them to release a full-length album. So here is their first album, entitled "The Mortuary Destiny of Flesh", with 9 songs and over 37 minutes of completely old-school death metal. This hellish material, which evokes only ancient feelings, was created by Pedro Veloso (vocals/guitar), Mauricio Barríos (guitar/keyboards), Rodrigo Salazar (bass) and Felipe Soto (drums/backing vocals). The quartet didn't really rack their brains for long, instead combining elements of well-known thrash and death metal classics from the second half of the 80s and early 90s, so we can hear riffs from Sepultura's "Morbid Visions", Autopsy's "Severed Survival", Pestilence's "Consuming Impulse", Morgoth's "Cursed" and Death's "Leprosy", but I could go on and on. In terms of vocals, we get a mix of Marc Grewe and Chris Reifert, which is a killer combination in every respect. The sound is very appropriate, raw and not overproduced at all. Personally, I really liked it, but on the other hand, I'm not sure I'll listen to this album much, as there is too little originality in their songs, even though that was their main goal from the beginning. Nihilistic Holocaust released it on 300 CDs with an 8-page booklet, so if you feel you need it for your personal collection, please contact the band or the label. One thing is certain: I recommend this stuff only to the most depraved maniacs of the death metal underground!!!
Review located at:
http://castrum.com.ua/encomium/11albums2.htm
TWILIGHT MAGAZIN Webzine
FERETRO nennen als Einflüsse Bands wie OBITUARY, DEATH, UNLEASHED, TORCHURE oder PESTILENCE und umschreiben damit auch ziemlich genau den Sound ihres Debütalbums „The Mortuary Destiny Of Flesh“.
Die Chilenen sind allerdings keine Newcomer im klassischen Sinne, denn Frontmann Pedro und Drummer Felipe gründeten die Band bereits vor 20 Jahren. In dieser Zeit sind eine ganze Reihe von Demos, EPs, Singles und Splits entstanden. Sofern ich es richtig überblickt habe, sind die Songs des Debüts aber nicht bloße neue Aufgüsse alter Veröffentlichungen, sondern tatsächlich exklusive Kompositionen für den Longplayer. Vor allem Pedros bellender Gesang ruft Erinnerungen an Evil Chuck, aber auch an Marc Grewe hervor, und in dem langsamen Part von „In Agony“ fühlt man sich auch durchaus an MORGOTH zu „Cursed“-Zeiten erinnert. FERETRO treten zwar auch ab und zu aufs Gaspedal, agieren aber vornehmlich im Mid-Tempo, was mir ganz gut gefällt. Ganz große Hits wie „Before The Creation Of Time“, „Twisted Truth”, „Spiritual Healing” oder „Slowly We Rot” finden sich auf dem Debüt von FERETRO freilich nicht, die Scheibe hat aber als Gesamtwerk durchaus Unterhaltungswert.
FERETRO beweisen mit ihrem Debüt, dass der traditionelle Death Metal noch lange nicht eingesargt gehört und liefern mit ihren acht Songs ein hörenswertes Death Metal Album ab, welches allerdings nicht an die Größe der Vorbilder heranreicht. Muss es aber auch nicht. Mir gefällt es trotzdem. Die Band kann man sich getrost mal merken.
METALLIAN Webzine (Can)
A band named casket predictably has a penchant for death and the flesh. The Chilean band's previous five demos and two EPs attest to this fascination. Formed in 2005, the band is currently a quartet on their first full-length. Old-school death metal is what Pedro Veloso, Mauricio Barrios, Rodrigo Salazar and Felipe Soto preach. The opening one-minute long intro called Twilight Of Life does provide hints of the old school feel, perhaps more thrash a la Testament however. Towards Perishment opens the album fully reminiscent of early Pestilence, Death or Asphyx. The band seem to confirm the late '80s influence sounding somewhat like what Massacra were playing back then as well. The slower parts are typical of the mid-paced tempo of some of the songs of the bands of the same era. The Ancient Horror includes such riffs. In Agony takes this a step further at times while not abandoning the thrashy feel. The almost instrumental Hour Of Death seems to show the band's preference to include the slower sections more often. An Obituary influence can be heard. Time To Die takes a deeper stab at the '80s and '90s sound. Death's Cycle is a long mix of the slower and the not so slow, conveniently condensing the album into an eight-minute song. Flesh For Worms doesn't deviate much from what has been heard before it. Epitaph closes the album with doomy riffs and briefly synthesizers and keyboards too, in an apparent bid to add atmosphere and a horror-like effect. The vocals style is somewhat deep with screaming shrieks thrown in often within a raw production. All in all The Mortuary Destiny Of Flesh is a trip back to the early days of the scene, all in one package.
https://metallian.com/feretro.php
CROSSFIRE METAL Webzine:
Tatsächlich gibt es sehr viele Death- und Black Metal-Bands mit dem Namen Feretro in spanischsprachigen Ländern. Hier geht es um eine Horde aus Chile, die nach zahlreichen Demos und EPs seit ihrer Gründung im Jahr 2005 endlich ihr offizielles Debütwerk raushaut, das mir als Promo-CD im schmalen Pappschuber vorliegt. Ich bin ja ein großer Freund von Rumpel-Horden aus Südamerika, wie Sarcofago, Hadez, Goat Semen, Levifer, Mutilator, Putrid Yell und vielen anderen. Und somit überrascht die musikalische Ausrichtung hier auch nicht großartig. Es gibt Death Metal der ganz alten Schule auf die Lauscher.
Das Album klingt so, als sei die Death Metal-Welt spätestens 1992 stehen geblieben. Sie liegen irgendwo zwischen schwedischem und US-Death Metal. Simple Riffs, rollendes Uffta-Uffta-Schlagzeug und diabolische Growls, die etwas an frühen Asphyx oder Morgoth erinnern, stehen an der Tagesordnung. Das Album ist allerdings nicht so holprig gespielt und spartanisch produziert, wie man es häufig von Underground Death Metal-Bands aus Südamerika kennt. Dennoch klingt alles erdig, ursprünglich und zeitlos. Wer auf Kult-Horden wie Carnage, Nirvana 2002, Seance und Konsorten steht, für den gibt es hier einen kleinen Geheimtipp zu entdecken!
CABALE Webzine
De la rythmique écrasante qui pose une véritable ambiance malsaine, voici ce qu’était , ce qu’est , et ce que sera toujours le death metal. Si l’évolution du genre ne ressemble plus vraiment à ce qu’il était à l’origine, l’Amérique du Sud n’est toujours pas concernée par ces dilutions et ces mutations qui bien souvent n’ont plus ni queue ni tête. Et c’est dans cette contrée de la planète que le thrash/death et le death ont toujours une réputation morbide, agressive et authentique sans avoir besoin d’indiquer que c’est old school, parce qu’en fait c’est actuel, c’est factuel.Ce n’est pas old school, ni vintage, c’est juste du death metal, là, maintenant et pour toujours...Et comme un bon paquet d’humains est protectionniste, intolérant, préfère rester en groupe du coup, et demeure particulièrement élitiste (il n’y a qu’à voir l’acceptation du death core chez les amoureux de l’ancient death metal ou du heavy symhpo chez les heavy metalleux, du post black chez les blackeux ou des tribute bands tout court), ça tombe bien parce que la musique de FERETRO s’adresse aux puristes. Le death metal sud américain est figé dans l’âge d’or du death metal pour conserver ce semblant de justesse et de légitimité. Prenons le cas de FERETRO, les chiliens badigeonnent la scène de leur vomissure depuis plus de vingt ans et après moult démos, ep et split, les voici, bien ancrés sur leurs pattes arrière pour balancer un premier album. Un premier album qui a déjà six mois, une demi année, ce qui est assez pour se rendre compte de l’efficacité sur le long terme d’un tel album.
« The mortuary destiny of flesh », c’est la quintessence d’un death metal chilien qui offre ce qu’il y a de plus beau à offrir dans une tradition aujourd’hui ancestrale de composition fétide avec des morceaux qui sentent l’air vicié et la putréfaction à plein nez.
En effet , on n’y retrouve rien de nouveau sous le soleil de Satan, et quelques sources d’inspiration sont facilement reconnaissables comme Sepultura époque « Beneath the remains » (mais aussi « Morbid visions ») sur le titre « Towards punishment », avec cette particularité que FERETRO fait du death metal et pas quelque chose entre deux eaux. Si le titre est plus speed que le reste de l’album il annonce de bonnes augures sur les trente sept minutes à venir.
La production renifle elle aussi la tradition, aucun suintement synthétique ne vient déranger les rouages des rythmiques qui sonnent sur des cymbales et des fûts bien cinglants de musicalité naturelle. Dans ses compositions le groupe va chercher l’ambiance, l’atmosphère qui part toujours en rouleau compresseur juste après quelques syncopes malveillantes. C’est le cas sur « The ancient horror » qui ne brille pas par son originalité, mais qui poutre sévèrement par sa régularité puissante et de bons riffs primaires, qui encore une fois, rappellent les premières heures de certains groupes brésiliens.
Pourtant FERETRO oriente plus facilement son death metal avec un son typiquement sud américain, mais des idées d’américains, surtout de la Floride. On le ressent tellement sur les ralentissements qui hennissent la torpeur à en vomir ses tripes. Encore plus avec « In agony », FERETRO va chercher à gerber les démons de l’enfer au niveau des vocaux, parce que Perdo Veloso aussi guitariste, possède une tessiture qui rappelle énormément toutes les productions de Scott burns et tous les groupes qui sont passés entre ses mains.
C’est ici que FERETRO joue sa meilleure carte, parce que dans l’horreur, dans le ralentissement horrifique le groupe excelle pour poser des ambiances de malades, et toujours sur « In agony », on se prend au jeu et on remonte le temps avec un plaisir non caché. Démonstration de batterie, riffs assassins FERETRO ne se refuse rien. Tout en restant dans un death metal classique, on avance sur des mid tempos qui suintent par tous les pores, et qui posent une véritable atmosphère de mort. Entre Death ou Obituary, avec des envies très death/doomesques de cro-magnon, FERETRO ralentit suffisamment son allure afin que l’on sente cette odeur nauséabonde qui remplit les naseaux lorsque le corps se gangrène. Les guitares sont plombées sur « The hour of death » ou « Time to die » et c’est bien là que FERETRO change son fusil d’épaule pour s’enivrer de puanteur déliquescente aussi dégueulasse qu’un Massacre avec « From beyond » en son temps.
Pourtant alors qu’on croirait que le groupe s’arrêterait là dans sa démonstration de style, c’était sans compter sur « Death’s cycle » qui bien que largement influencé par les groupes cités, et similaire au reste de l’album , ce très long titre de huit minutes, permet de profiter pleinement des éructations du chanteur qui arrive véritablement à prendre vie à l’intérieur de ces rythmiques infestées qui moissonnent doucement pour que la semence prenne et inviter encore à faire jaillir les ténèbres violemment. Ce titre se permet une évolution malsaine au vu de sa longueur jusqu’à en avoir un lead guitare proche d’un Paradise Lost de la période « Gothic/Shades of god » qui baiserait dans la fange dans une ambiance si death/doom crade que même Uruk Hai n’en voudrait pas.
Si le split avec Silure cinq ans plutôt avec déjà bien frappé les esprits il est fort à parier, (à moins que les humanistes soient plus chauvins en vrai que sur les réseaux et ne préfèrent soutenir la musique uniquement lorsque sa provenance est hexagonale) que cet album touche pas mal d’amateurs de death metal qui se respectent et qui soutiennent la musique quand elle est bonne et d’où qu’elle vienne.
Un bien bel album traditionnel que nous signe FERETRO qui nous laissera profiter de lui au moins quelques bonnes années avant d’en ressortir un autre… Arch Gros Barbare
https://radiograndr.fr/news/feretro-the ... flesh-1176